ඉන්දීය ඒකාධිකාරය බිඳ හෙලූ ලංකාවේ විදුලි ත්‍රීරෝද රථය: මජං හෝදා ජීවිතය ඇරඹූ ව්‍යවසායකයාගේ අභිමානවත් ගමන!

image_ba83c9080b

හැඳින්වීම සහ පසුබිම: ගෝලීය ත්‍රිරෝද වෙළඳපළේ පෙරළියක්

“රෝද තුනක් උඩ සිහින ගොඩක් ඇත” යනු අද වන විට ලංකාවේ බොහෝ ත්‍රිරෝද රථයක පිටුපස සටහන් වී ඇති අතිශයින්ම ජනප්‍රිය පාඨයකි. ලෝකයේ ත්‍රිරෝද රථ වෙළඳපළ ඉතිහාසය දෙස බලන විට, මුලින්ම ජයකෙළි නැංවූයේ ඉතාලියයි. එහෙත්, කාලයත් සමඟ එම ත්‍රීවිල් ව්‍යාපාරික ලෝකයේ ಸಂಪූර්ණ කිරුළ අත්පත් කරගනිමින් රජයන්නට වූයේ ඉන්දියාවයි. ඉන්දියාව ආසියානු රටවල පමණක් නොව, යුරෝපීය රටවල පවා ත්‍රිරෝද රථ වෙළඳ ඒකාධිකාරයක් (Monopoly) ඉතා ශක්තිමත්ව පිහිටුවා ගත්තේය.

ශ්‍රී ලංකාව වැනි සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටක ප්‍රවාහන ක්ෂේත්‍රය තුළ ත්‍රිරෝද රථයට හිමිවන්නේ ඉතා ප්‍රධාන සහ අත්‍යවශ්‍ය ස්ථානයකි. මෙරට බහුතරයක් ජනතාව ත්‍රිරෝද රථයක් මිලදී ගන්නේ මූල්‍ය ආයතනවල ෆිනෑන්ස් හෝ ලීසිං පහසුකම් ලබාගනිමිනි. එහෙත්, ඉන්දීය ත්‍රිරෝද රථ මිලදී ගැනීමෙන් පසු ඒවාට පෙට්‍රල් ගැසීමට, එන්ජින් ඔයිල් මාරු කිරීමට සහ නිතර සිදුවන යාන්ත්‍රික දෝෂ සඳහා (Repairs) දැවැන්ත මුදලක් වැය කිරීමට සිදුවීම සාමාන්‍ය ජනතාවට දැරිය නොහැකි මූල්‍ය බරක් විය.

මෙන්න මෙම දැවෙන ගැටුමට ස්ථිරසම විසඳුමක් ලබා දෙමින්, ලංකාවේ කර්මාන්තශාලාවක නිපදවන ලද දේශීය විදුලි ත්‍රිරෝද රථයක් (Electric Three-wheeler) වෙළඳපළට හඳුන්වා දීමට ‘මිල්ටන් මෝටර්ස්’ ආයතනයේ නිර්මාතෘ එච්.බී. මිල්ටන් මහතා සමත්ව ඇත. කුමාරතුංග මුනිදාසයන්ගේ කීර්තිමත් “අලුත් අලුත් දෑ නොතනන ජාතිය ලොව නොනැගියි” යන කියමන යථාර්ථයක් බවට පත් කරමින්, ඉන්දීය ත්‍රිරෝද ඒකාධිකාරයට සෘජුවම අභියෝග කරමින් ඔහු අද වන විට ජාත්‍යන්තර විදෙස් වෙළඳපළටද පිවිසෙමින් සිටියි.

“අපි අපේ රටේ හදපු ඉලෙක්ට්‍රික් ත්‍රීවිල් එක විදේශ වෙළඳපළට යොමු කරනකොට ඒ රටවල් අහපු ප්‍රධාන ප්‍රශ්නය තමයි උඹලගේ රටේ කොච්චර මේ ත්‍රීවිල් භාවිත කරනවාද කියන එක. ඒක නිසා අපට මුලින්ම සිද්ධ වුණා දේශීය වෙළඳපොළට ඉලෙක්ට්‍රික් ත්‍රීවිල් එක යොමු කරන්න,” යනුවෙන් මිල්ටන් මහතා අප සමඟ පැවසූ කතාව තුළින් ඔහුගේ ව්‍යවසායකත්ව දැක්ම මනාව පැහැදිලි වේ.

දුෂ්කර අතීතය සහ ජීවිතයේ ඇරඹුම: මජං හෝදා නැඟී ආ ගමන

රෝද තුනක් මත විශාල සිහින ගොඩක් ඇති බව පැවසුවද, මිල්ටන් තම ජීවිතය ආරම්භ කළේ කිසිදු සුඛෝපභෝගී සිහින ලෝකයකින් නොවේ. ඔහු මේ තත්ත්වයට පැමිණියේ දැඩි දුෂ්කර ජීවිතයකට මුහුණ දෙමින්, අමනුෂ්‍ය කැපකිරීම් කරමිනි. ඔහුගේ මුල් කාලීන අතීතය පිළිබඳ සටහනක් නොතැබීම යනු, අනාගතයේ දිළිඳු පවුලකින් බිහි වී ජාත්‍යන්තර ප්‍රකෝටිපතියන් බිහි කිරීමට වෙහෙසෙන අයට කරන විශාල අසාධාරණයක් වනු ඇත.

මෙම අපූරු ව්‍යවසායකයා වන එච්.බී. මිල්ටන්ගේ උපන් ගම වූයේ මාතර හක්මන ප්‍රදේශයයි. ඔහුගේ පවුලේ පෙළපත් නාමය වූයේ ‘හේවා බ්‍රාලගේ’ යන්නයි. මිල්ටන් පවුලේ වැඩිමලා වූ අතර, ඔහුට බාල මාලුන් සහ නංගිලා තින් බැගින් (සොහොයුරු සහ සොහොයුරියන් හය දෙනෙක්) විය. 1986 සිට 1989 දක්වා ශ්‍රී ලංකාවේ පැවති අතිශයින්ම භීෂණකාරී සමය වන විට, මිල්ටන් හක්මන රඳාවెల කනිෂ්ඨ විද්‍යාලයෙන් තම පාසල් දිවියට නිල වශයෙන් සමුදුන්නේ තමන්ගේ බාල නංගිලා සහ මල්ලිලා හය දෙනාට ඉගැන්වීම සඳහා මූල්‍යමය ආධාර අවශ්‍ය වූ බැවිනි.

එකල කොළඹ යන්නට හෝ ප්‍රමාණවත් මුදලක් ඔහු සතුව නොතිබුණි. ඒ නිසා ඔහු කළේ නිවසේ සුරතලයට ඇති කළ රට හවුන් (Hounds) හතළිස් පහක් රුපියල බැගින් කඩේකට විකුණා, එම කුඩා මුදලින් ජීවිතයේ පළමු වරට කොළඹ බලා පැමිණීමය.

මිල්ටන්ගේ මහප්පා වූයේ එච්.බී. සිරිවර්ධනය. ඔහුගේ කොළඹ නවාතැන වූයේ ජනප්‍රිය ඡායාරූප ශිල්පියකු වූ ගාමිනි මෙන්ඩිස්ගේ හෝමාගම නියඳගල නිවසයි. මිල්ටන් මුලින්ම කොළඹ ආවේ තම මහප්පා සමඟ අලුතින් හදන ගාමිනි මහත්තයාගේ ගෙදර මේසන් වැඩපළට අත්උදව් දීමට බව ඔහු සිනාසෙමින් සිහිපත් කරයි. මිල්ටන්ගේ මහප්පා එකල වැඩ කළේ සුප්‍රකට කාටූන් ශිල්පී කැමිලස් පෙරේරාගේ ‘කැමිලස් පබ්ලිෂේෂන්’ (Camilus Publications) ආයතනයේය.

හැරවුම් ලක්ෂය: ඩේවිඩ් පීරිස් ආයතනය සහ යාන්ත්‍රික ශිල්පයේ අත්පොත

දිනක් මිල්ටන් තම මහප්පා සමඟ දෙමටගොඩ පිහිටි කැමිලස් පබ්ලිෂේෂන් ආයතනයට ගියේ තම ජීවිතයේ මෙතරම් විශාල හැරවුම් ලක්ෂයක් එය වේ යැයි සිතා නම් නොවේ. කැමිලස්ගේ මස්සිනා වූ ‘ක්‍රියාමිස්’ වැඩ කළේ එකල බාජ් (Bajaj) ත්‍රිරෝද රථ ශ්‍රී ලංකාවට ආනයනය කර බෙදාහරින ලද ප්‍රධාන ආයතනයේය. මිල්ටන්ට බාජ් සමාගමේ කම්කරු රැකියාවක් ලබාගන්නා ගමන්, බාජ් රථ අලුත්වැඩියා කරන ප්‍රවීණ කාර්මිකයන්ට (Mechanics) අත්උදව් දෙමින් ත්‍රිරෝද රථ කාර්මික ශාස්ත්‍රය ටිකෙන් ටික, ඉතා දක්ෂ ලෙස ප්‍රගුණ කිරීමට හැකි විය.

බාජ් කර්මාන්තශාලාවේ ප්‍රධානීන් වූයේ විජේරත්න සහ මොල්ලිගොඩ යන මහත්වරුන්ය. මිල්ටන්ගේ වැඩ සහ උනන්දුව දෙස බලා සිටි ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ:

“මිල්ටන් කියන්නේ මොළේ තියෙන එකෙක්. මිකැනික් හෙල්පර් ජොබ් එකකට ඉක්මනට ට්‍රාන්ස්ෆර් කරන්න.”

මෙම නිර්දේශයත් සමඟ මිල්ටන්ගේ ජීවිතය තවත් ඉහළ මට්ටමකට ගමන් කළේය. මැකැනික් රැකියාව භාරගනිද්දී එම සමාගමේ නම ‘ඩේවිඩ් පීරිස් මෝටර් සමාගම’ ලෙස වෙනස් විය. එවකට හයිඩ් පාර්ක් හි පිහිටි ඩේවිඩ් පීරිස් සමාගමට වැඩට යාමට මිල්ටන් නවාතැන් ගත්තේ ජනප්‍රිය නිළියක වූ පුෂ්පරාණි ආරියරත්නගේ ඩාර්ලි පාරේ පිහිටි නිවසේ කුඩා කාමරයකය.

“දැන් කාලේ වගේ නෙවෙයි. ඒ කාලේ කන්න බොන්න දීලා නවාතැන් ගාස්තුව රුපියල් 750ක් ගෙවා ගත්තේ බොහොම අමාරුවෙන්,”

යැයි මිල්ටන් තම දුෂ්කර අතීතය සිහිපත් කරයි. ඔහු අද වන විට තම කර්මාන්තශාලාවේ අලුතින්ම නිපදවන විදුලි ත්‍රිරෝද රථ පේළියට තබා, පරිගණක පද්ධතියක් ආශ්‍රයයෙන් ස්වයංක්‍රීයව පරීක්ෂාවට (Testing) ලක් කරන අයුරු දකින විට ඔහුගේ අතීතය කෙතරම් අභියෝගාත්මක වීද යන්න වැටහේ.

මෙම වකවානුවේදී, ඉන්දියාවෙන් ආනයනය කරන ලද ත්‍රිරෝද රථවල, ඉන්දියාවේදීවත් කිසිදු ලෙසකින් අලුත්වැඩියා කරගත නොහැකි වූ සංකීර්ණ දෝෂ සහ ලෙඩ රෝග මිල්ටන් ඉතා දක්ෂ ලෙස රෙපයාර් කළේ ඉන්දීය ඉංජිනේරුවන් පවා මවිතයට පත් කරමිනි. අಂತಿමේදී මිල්ටන්ගේ අසමසම දක්ෂතා නිසා ඔහුව ‘ෆෝමන්’ (Foreman) තනතුරක් දක්වා උසස් කරන ලදී. 1987 දී මසකට රුපියල් 50ක වැටුපකට බාජ් සමාගමට සේවයට ගිය මිල්ටන්, ෆෝමන් තනතුරක් සමඟ රුපියල් 10,500ක වැටුප් තලයකට ඔසවා තබනු ලැබුවේ 2000 වසරේදීය.

“මම 2000 දී එකෙන් අයින් වුණා. මට ඉංග්‍රීසි බැහැ. ඒ ෆෝර්මන් ජොබ් එකට ඉංග්‍රීසි ඕනෑමයි. මම ඉංග්‍රීසි පන්ති කිහිපයකටම ගියා. ඒත් අල්ලගන්න බැරි වුණා. මට ඉංග්‍රීසි බැහැ කියන්න මම බය නැහැ. ඒකටත් එක්ක මගේ දරුවන්ට ඉංග්‍රීසි අධ්‍යාපනය විශිෂ්ට ලෙස මම ලබා දුන්නා,”

යැයි ඔහු ආඩම්බරයෙන් පවසයි.

ටැන්සානියානු අත්දැකීම සහ ගෝලීය අභියෝග ජයගැනීම

2010 වසරේදී මිල්ටන් තම ස්වෝත්සාහයෙන් සහ කැපවීමෙන් ‘මිල්ටන් මෝටර්ස්’ ආයතනය නිල වශයෙන් ආරම්භ කරන ලදී. මෙම වකවානුවේදී, එනම් 2012 දී ඩේවිඩ් පීරිස් සමාගමේ ටැන්සානියානු ශාඛාව වසා දමන ලදී. ටැන්සානියානු ශාඛාවේ සේවය කළේ මීට පෙර මිල්ටන් සමඟ එකට කටයුතු කළ සමකාලීන සේවකයින් පිරිසකි. ඔවුන්ගේ දැඩි ආරාධනයෙන් ටැන්සානියාවට යන මිල්ටන්, එරට ‘ලේයියා’ නම් ප්‍රාදේශීය ව්‍යාපාරිකයා සමඟ එක්වී නැවත ව්‍යාපාරයක් ආරම්භ කළේය.

නමුත් ටැන්සානියාවේදී ඔහුට දරුණු අභියෝගයකට මුහුණ දීමට සිදු විය. අප්‍රිකානු රටකට ඉන්දියාවෙන් ආනයනය කරන ලද බජාජ් අමතර කොටස් සහ බක්කි මුහුදු ජල වාෂ්ප සහ සුළඟ නිසා ඉතා ඉක්මනින් මලකඩ කා දිරාපත් වන්නට විය. මේ තත්ත්වය වටහාගත් මිල්ටන්, බජාජ් ත්‍රිරෝද රථයේ එන්ජිම හැර අනෙකුත් බොහෝ ප්‍රධාන කොටස් මල නොකඩන ලෝහයෙන් (Rust-proof materials) නිෂ්පාදනය කිරීමට වහාම අතගැසුවේය. මේ සඳහා අවශ්‍ය උසස් තත්ත්වයේ සින්ක් කෝටඩ් තහඩු (Zinc-coated sheets) මිල්ටන් මිලදී ගත්තේ සෘජුවම ජපානයෙනි.

ඒ අතරතුර ලංකාවේ පිහිටි මිල්ටන්ගේ ව්‍යාපාරික කටයුතු බලාකියා ගත්තේ ඔහුගේ භාර්යාවයි. කෙසේ වෙතත්, අනපේක්ෂිත ලෙස කෝටි ගණනක මූල්‍ය අලාභයක් සිදුවෙමින් ටැන්සානියානු ව්‍යාපාරයේ අයිතිය අවසානයේ මිල්ටන්ට අහිමි විය. එහෙත්, කවදාවත් පහසුවෙන් පසුබෑන ස්වභාවයක් නැති මිල්ටන්, වඩාත් ශක්තිමත්ව නැවත වතාවක් අලුත් වැඩකට අතගැසුවේය.

පොල්ගස්ඕවිට විදුලි ත්‍රීවිල් විප්ලවය සහ තාක්ෂණික පෙරළිය

අද වන විට විදුලි ත්‍රිරෝද රථ නිෂ්පාදනය කරන මිල්ටන්ගේ ප්‍රධාන කර්මාන්තශාලාව පිහිටා ඇත්තේ පොල්ගස්ඕවිටය. කිසිදු රජයේ හෝ රාජ්‍ය අනුග්‍රහයක් නොමැතිව, හුදෙක් ස්වයං උත්සාහය මත ලක්ෂ හත්සියයක දැවැන්ත බැංකු ණය ආධාරයක් මත මෙම කර්මාන්තශාලාව ආරම්භ කරන ලදී. එහි අද පවතින නවීන යන්ත්‍රෝපකරණවල වටිනාකම පමණක් කෝටි පනහකට අධිකය. මෙම බැංකු ණය ලබා ගැනීම සඳහා ලංකා බැංකුව, පෑන් ඒෂියා බැංකුව සහ වැලිබල් ෆිනෑන්ස් ආයතනය මිල්ටන්ට මූල්‍යමය අනුග්‍රහය ලබා දී ඇත.

“ඉතින් කොහොමද මේ ඉලෙක්ට්‍රික් ත්‍රීවිල් හදන්න පටන් ගත්තේ කියලා තාමත් අපිට කිව්වේ නැහැනේ,”

යැයි අප ඇසූ ප්‍රශ්නයට ඔහු ලබා දුන් පිළිතුර අතිශයින්ම අපූරුය.

“රටේ තෙල් අර්බුද කාලේ ෆැක්ටරියට බඩුවක් ගේන්නවත් වාහනයක් නැතිවුණා. මම රුපියල් 260,000ක් දීලා රට යන කෙනෙකුට කියලා ඉලෙක්ට්‍රික් ත්‍රීවිල් මෝටරයක් ගෙන්වා ගත්තා. එතන තමයි සැබෑ ආරම්භය.”

මිල්ටන්ගේ පළමු ඉලෙක්ට්‍රික් මෝටරය ඔහු සවිකළේ ලංකාවට ආනයනය කරන ලද ප්‍රථම බජාජ් ඩීසල් ත්‍රිරෝද රථයටය. ත්‍රීවිලරයට විදුලි මෝටරය සවිකළද, එයට එහා ගිය ගැඹුරු තාක්ෂණයක් දැන ගැනීමට මිල්ටන්ට අවශ්‍ය විය. ඔහු තම අවශ්‍යතාව මොරටුවේ සිටින ප්‍රවීණ වෙල්ඩින් කාර්මිකයකු වූ තුෂාරට දන්වා සිටියේය.

“මම අදත් සිහි කරනවා. මට මොරටුව යුනිවර්සිටි එකේ ඩොක්ටර් චතුර අල්විස් හඳුන්වා දුන්නේ තුෂාර. චතුර සර්ගේ ගෙදරට ඉලෙක්ට්‍රික් ත්‍රීවිල් එක ඇදගෙන තමයි ගියේ.”

දවස් තුනකින් ආචාර්ය චතුර අල්විස් මහතා ත්‍රිරෝද රථය සාර්ථකව ධාපනය කර පෙන්වන ලදී. මෙම ත්‍රීවිලරයට සවිකොට තිබුණේ වෝට් 72 සහ ඇම්පියර් 80 කැලැඹුම් සහිත බැටරියකි. විනාඩි 30ක් චාජ් කළ විට කිලෝමීටර් 80ක දුරක් මෙම මුල් ත්‍රීවිලරයේ ගමන් කළ හැකි විය. මිල්ටන්ගේ මීළඟ අරමුණ වූයේ කිලෝමීටර් 200ක් එක දිගට ධාවනය කළ හැකි උසස් මට්ටමේ විදුලි ත්‍රීවිලරයක් නිෂ්පාදනය කිරීමය.

“තෙල් අර්බුදය කාලයේ ඉලෙක්ට්‍රික් ත්‍රීවිල් එක චතුර සර් ස්ටාර්ට් කළේ මැයි 13 වෙනිදා. සත පහක් ගත්තේ නැහැ. තෙල් පෝලිම්වල මිනිස්සු දුක් විඳිනවා. මේ ඉලෙක්ට්‍රික් ත්‍රිවිල් එක හදලා මිනිස්සුන්ට සහනයක් දෙන්න කිව්වා විතරයි,”

යැයි ඔහු සිහිපත් කරයි.

දේශීය අච්චු (Molds) තාක්ෂණය සහ කර්මාන්තශාලාවේ වර්තමාන තත්ත්වය

වර්තමානයේ මිල්ටන්ගේ මෙම කර්මාන්තශාලාවේ සේවය කරන සේවක පිරිස එකසිය පනහකට අධිකය.

“අපිට රාජ්‍ය අනුග්‍රහයක් දෙනවා නම් 600කට රක්ෂා දෙන්න පුළුවන්. දැන් කාර්මිකයෝ හොයන්න අමාරුයි. මම ජනාධිපතිතුමාගෙන් ඉල්ලනවා නිකං හිරේ කන්න දීලා ඉන්න 100ක් මුලින්ම අපේ ෆැක්ටරියට වැඩ පුරුදු කරන්න මුදා හරින්න නීති සකස් කරන්න කියලා. ලොකු පඩියකුත් දෙන්න පුළුවන්,”

යැයි ඔහු යෝජනා කරයි.

දැන් පෙට්‍රල් ත්‍රිරෝද රථ සඳහා අවශ්‍ය බොඩි කොටස්, රබර් කොටස්, බක්කිය ආදිය සියල්ල මෙන්ම ප්ලාස්ටික් මඩ්ගාර්ඩ් (Mudguards) පවා මිල්ටන්ගේ ෆැක්ටරියේදී නිෂ්පාදනය කෙරේ. මෙහිදී මතුවන ප්‍රධාන ගැටළුවක් වන්නේ මෙරට රක්ෂණ සමාගම් පවා දේශීය ත්‍රීවිල් අමතර කොටස් ව්‍යාපාරය නගා සිටුවීමට විශාල බාධාවක් වී තිබීමයි. වාහනයක් අනතුරට පත් වූ විට රක්ෂණ ආයතන වන්දි අනුමත කරන්නේ ආනයනික ඉන්දියන් කොටස් සඳහා පමණි. දේශීය නිෂ්පාදන සඳහා රක්ෂණ ආවරණ නොදෙන ප්‍රතිපත්තියක මෙරට රක්ෂණ ව්‍යාපාර පිහිටීම අදහගත නොහැකි ප්‍රශ්නයක් වී තිබේ.

ත්‍රිරෝද රථ කොටස් නිපදවීමට ‘මෝල්ඩ්’ (Molds) නම් වූ යකඩ අච්චු නිපදවිය යුතුය. එය කෝටි ගණනක දැවැන්ත ආයෝජනයකි. මෝල්ඩින් යන්ත්‍රය තුළට තහඩුව ඇතුළු කර ප්‍රෙස් කර කොටස සදාගැනීම හෝ ප්ලාස්ටික්, රබර් හෝ ලෝහයක් වත් කර ඉන්ජෙක්ෂන් මෝල්ඩින් ක්‍රමයට නිපදවා ගත හැක්කේ ඉන් අනතුරුවය.

“අපෙන් මිනිස්සු අහනවා ඔබතුමාට මේ මෝල්ඩ් ඉන්දියාවෙන් ගේන්න කෝටි ගානක මුදලක් කැප කරන්න ඇති නේද කියලා. ඇත්තටම අහන්න පුදුම වෙයි, මේ අච්චු ඔක්කොම ලංකාවේ හදපුවා. හැදුවේ ලක්මධු ඉංජිනේරුවරු. බොඩි පාර්ට්ස් හදන මේ ලොකු යන්ත්‍රසූත්‍ර ලංකාවේ මිලදී ගත්ත ඒවා,”

යැයි ඔහු පවසයි.

අනාගත දැක්ම සහ අපනයන අපේක්ෂා

සීට් පේළි දෙකකින් යුතු නවීන විදුලි ත්‍රිරෝද රථය හඳුන්වා දුන්නේද මිල්ටන් විසිනි. පසුගිය වසරේදී කොරියාවටද තම නිෂ්පාදන සාම්පල අපනයනය කළ මිල්ටන්ගේ ෆැක්ටරිය විවිධ විදේශීය ආයතනවල දැඩි නිරීක්ෂණයට ලක්වෙමින් පවතී. ටැන්සානියානු ජාතිකයින් පවා මේ වන විට ලංකාවට පැමිණ, මිල්ටන් මෝටර්ස් කර්මාන්තශාලාවේ විදුලි ත්‍රීවිල් රථ නිෂ්පාදන ධාරිතාව පිළිබඳ වාර්තා සකස් කරමින් සිටිති.

“තාමත් ටැන්සානියාවට යවන ඉන්දියන් ත්‍රීවිල් බොඩි පාර්ට්ස් මලකඩ කන හින්දා ඉක්මනින් දිරනවා. අපේ මේ ලංකාවේ නිෂ්පාදන මලකඩ කන්නේ නැති නිසා ටැන්සානියාවේ කම්පැණියක් ඉල්ලීම් කරලා තියෙනවා එහේ ෆැක්ටරියක් අරින්න. ලෝකයේ මොන රටකටත් වඩා මම ආදරය කරන්නේ ලංකාවට. මට කියන්න තියෙන්නේ ජනාධිපතිතුමා මැදිහත් වෙලා මහා බැංකුව සහාය වෙලා නිෂ්පාදන කටයුතුවලට අවශ්‍ය අමුද්‍රව්‍ය ලබා දෙනවා නම් අපිට ලංකාවේ ඉඳලා මේ නිෂ්පාදන ටැන්සානියාවට විතරක් නෙමෙයි අපනයනය කරන්න පුළුවන්; විශේෂයෙන් ඉන්දියන් ත්‍රිරෝද රථ ජනප්‍රිය ලෝකයේ අප්‍රිකානු රටවලට,”

යැයි මිල්ටන් ආඩම්බරයෙන් ප්‍රකාශ කරයි.

මිල්ටන්ගේ මෙම අලුත් දේශීය විදුලි ත්‍රිරෝද රථයේ මෝටරය, බැටරිය සහ ඩිස්ප්ලේ එක හැර අනෙක් සියල්ල දේශීයව නිෂ්පාදනය කෙරේ. පැය හතරක් චාජ් කිරීමෙන් මෙම විදුලි ත්‍රිරෝද රථය කිලෝමීටර් 150කට අධික දුරක් ධාවනය කළ හැකිය. නිවසේදී සාමාන්‍ය ඇම්පියර් 13 ප්ලග් එකකින්ද එය පහසුවෙන් චාජ් කරගත හැකිය.

“මේ ඉලෙක්ට්‍රික් ත්‍රිරෝද රථය වෙළඳපළට හඳුන්වා දෙන්න අපිට ටයර් වර්ග මාරු කරමින් වසර ගණනාවක් පරීක්ෂණ කළා. මේ ත්‍රිරෝද රථයට අමතරව සීට් පේළි දෙකේ ටුක් ටුක් ලොක්කා ත්‍රීවිල් එක ලබන මාසෙ වෙළඳපළට නිකුත් කරනවා. ඊට පස්සේ ටුක් ටුක් පාන් බට්ටා කියන චූන් පාන් රථය දේශීයව නිෂ්පාදනය කරනවා,”

මිල්ටන් අප සමඟ වැඩිදුරටත් පැවසීය.

ඉලෙක්ට්‍රික් ත්‍රිරෝද රථයක බරම කොටස වන්නේ ඇම්පියර් 150ක බැටරියයි. “බැටරිය කිලෝ 110ක් බරයි. පෙට්‍රල් එන්ජිමක් කිලෝ 111ක් බරයි.” පෙට්‍රල් ත්‍රීවිල් විදුලි ත්‍රීවිල් බවට හැරවීමට වඩා හයිබ්‍රිඩ් (Hybrid) කිරීම වඩාත් ලාභදායී බවත්, ඒ පිළිබඳවත් පරීක්ෂණ සිදුකරමින් පවතින බවත් ඔහු සඳහන් කරයි.

“ඉලෙක්ට්‍රික් එකේ පෙට්‍රල් වියදම සම්පූර්ණයෙන්ම ඉතුරුයි. ඒකෙන් ෆිනෑන්ස් එක ගෙවා ගන්න පුළුවන්. මේ කට ග්‍රීස් ගහන වියදමත් නැහැ. පෙට්‍රල් ත්‍රීවිල් වගේ දවස් 15කට සැරයක් ග්‍රීස් ගහන්න ඕනේ නැහැ. සී.වී. ජොයින්ට් දාලා තියෙන්නේ,”

යැයි ඔහු වැඩිදුරටත් පැහැදිලි කරයි.

ಸಾමාන්‍ය වේගයෙන් ගියොත් කිලෝමීටර් 165ක් දුවන්න පුළුවන් මෙම වාහනයේ කිලෝමීටරයකට විදුලි වියදම රුපියල් 2.80ක් වැනි ඉතා සුළු මුදලකි. දේශීයව යොදාගන්නා ජපන් සින්ක් කෝටඩ් තහඩු නිසා පිටරට ත්‍රීවිල් මෙන් පහසුවෙන් දිරාපත් නොවේ. ආනයනික යකඩ තහඩු වලින් සාදන ලද පෙට්‍රල් ත්‍රීවිල් බක්කියක මිල රුපියල් 220,000ක් වන අතර එය අවුරුදු 5ක් යද්දී දිරා යයි. එහෙත් අවුරුදු දහයකට වඩා කිසිදු ලෙසකින් දිරන්නේ නැති, මිල්ටන් මෝටර්ස් මඟින් හදන සින්ක් කෝටඩ් බක්කියක මිල රුපියල් 72,000ක් වැනි අවම මුදලකි.

නිගමනය

ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථික අර්බුද මැද වුවද, තමන් සතු අධිෂ්ඨානය, කැපවීම සහ දේශීය නිර්මාණශීලිත්වය මත පමණක් පිහිටා ලෝකයේ මහා දැවැන්ත ඉන්දීය ත්‍රිරෝද ඒකාධිකාරයට අභියෝග කිරීමට එච්.බී. මිල්ටන් සමත්ව තිබීම මුළු රටටම ආඩම්බරයකි. අතීතයේ මජං හෝදා, ගරාජවල අත්උදව්කරුවකු ලෙස ජීවිතය පටන් ගත් මේ අපූරු ව්‍යවසායකයා, අද වන විට ලංකාවේ නම ජාත්‍යන්තර මට්ටමට රැගෙන යාමට සමත් වී සිටියි.

රටක සැබෑ දියුණුව රඳා පවතින්නේ මෙවැනි දේශීය නිෂ්පාදකයන් ආරක්ෂා කිරීම සහ ඔවුන්ට අවශ්‍ය රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ලබා දීම මතය. එබැවින්, දේශීය විදුලි වාහන කර්මාන්තය නංවාලීමට රජයේ සහ මූල්‍ය ආයතනවල සක්‍රීය මැදිහත්වීම අත්‍යවශ්‍ය වන අතර, එමඟින් මෙරට විදේශ විනිමය රට තුළ ඉතිරි කර ගැනීමටත්, දහස් ගණනකට නව රැකියා අවස්ථා උදා කර දීමටත් මාවත විවර වනු ඇත.

You may have missed