වසර 21ක හුදකලා සිරකිරීම – ඕටිසම් රෝගී ‘ජේ’ වෙනුවෙන් ඔහුගේ මව එක්සත් ජාතීන්ගේ පිහිට පතයි

විශේෂ මානව හිමිකම් සහ අධිකරණ පුවත් විවරණය — දියත නිවුස් නිවුසීලන්තය (Diyatha News New Zealand)

ඕක්ලන්ඩ් — 2026 මැයි 04 — සුළු වැරදි සම්බන්ධයෙන් නඩු විභාගයකට පෙනී සිටීමට නුසුදුසු බවට තීරණය කිරීමෙන් පසු, පසුගිය වසර 21 පුරා විවිධ නේවාසික මධ්‍යස්ථානවල හුදකලාව රඳවා සිටින ‘ජේ’ ගේ නඩුව සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ලබා දුන් තීන්දුව ක්‍රියාත්මක කිරීමට බලධාරීන් ප්‍රමාද වීම මෙම පැමිණිල්ලට හේතු වී තිබේ.

1. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීන්දුව සහ ප්‍රමාදය

• තීන්දුව: පසුගිය වසරේ අගෝස්තු මාසයේදී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය තීන්දු කළේ මොහු දිගින් දිගටම රඳවා තබා ගැනීමට යොදාගත් නෛතික පරීක්ෂණය නීති විරෝධී බවයි.
• සමානුපාතික පරීක්ෂණය (Proportionality test): බුද්ධිමය ආබාධ සහිත පුද්ගලයකු රඳවා තබා ගැනීමේදී අනතුරට වඩා එම පුද්ගලයාගේ නිදහසට වැඩි ඉඩක් ලබා දිය යුතු බව අධිකරණය අවධාරණය කළේය. පුද්ගලයකු රඳවා තබා ගන්නා කාලය වැඩි වන තරමට ඔහුගේ නිදහස පිළිබඳ අයිතිය ශක්තිමත් වන බව එහි සඳහන් විය.
• ප්‍රමාදය: මෙම නඩුව කඩිනමින් විභාග කරන ලෙස පවුල් අධිකරණයට නියෝග කළද, ඊට අදාළ නඩු විභාගය ලබන ඔක්තෝබර් 26 වනදා දක්වා කල් දමා ඇත. එමෙන්ම ජේ තවදුරටත් මාස 19ක් රඳවා තබා ගැනීමට අතුරු නියෝගයක්ද නිකුත් කර තිබේ.

2. පවතින තත්ත්වය සහ විසඳුම් සෙවීම

• වර්තමාන වාසස්ථානය: ජේ දැනට ‘මේසන් ක්ලිනික්’ (Mason Clinic) හි දැඩි ආරක්ෂිත අංශයක තිදෙනෙකුගෙන් යුත් කාර්ය මණ්ඩලයක පාලනය යටතේ හුදකලාව ජීවත් වේ. මෙය ඔහුගේ අවශ්‍යතාවලට නොගැලපෙන තත්ත්වයක් බව විනිසුරුවරුන් පවා පිළිගෙන ඇත.
• විකල්ප සොයා ගැනීම: ඔහු සඳහා වඩාත් සුදුසු නිවසක් සෙවීමට බලධාරීන් උත්සාහ කළද, තවමත් සාර්ථක වී නොමැති අතර එක් සුදුසු මධ්‍යස්ථානයක ඉඩක් ලැබෙන්නේ 2027 ජනවාරි මාසයේදීය.
• පරිපූර්ණ සේවාවක අවශ්‍යතාව: ‘IDEA Services’ ආයතනය නිර්දේශ කරන්නේ ඔහුට වැඩි ඉඩක් සහ නම්‍යශීලී බවක් සහිත විශේෂිත ආරක්ෂිත සේවාවක් ලබා දිය යුතු බවයි.

3. එක්සත් ජාතීන්ගේ මැදිහත්වීම

ජේගේ මව වෙනුවෙන් පෙනී සිටින මානව හිමිකම් නීතිඥ ටෝනි එලිස් (Tony Ellis) පවසන්නේ, නවසීලන්තයේ දේශීය යාන්ත්‍රණය තුළ විසඳුමක් ලැබෙන තෙක් බලා සිටීම තවදුරටත් සාධාරණ නොවන බැවින් ආබාධිත පුද්ගලයන්ගේ අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ එක්සත් ජාතීන්ගේ කමිටුවට පැමිණිලි කළ බවයි.

දියත නිවුස් නිවුසීලන්ත විවරණය 🦁⚖️🌏

ඕටිසම් රෝගී පුද්ගලයකු තම ජීවිතයෙන් අඩකටත් වඩා වැඩි කාලයක් (වසර 21ක්) හුදකලා සිරකිරීමක මෙන් රඳවා තැබීම ශිෂ්ට සම්පන්න සමාජයකට නොගැලපෙන කරුණකි. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ නියෝග පවා ක්‍රියාත්මක කිරීමට රජයේ යාන්ත්‍රණය දක්වන මන්දගාමී බව මානව හිමිකම් පිළිබඳ බරපතල ගැටලුවක් මතු කරයි.